انواع روش های تشویق و تنبیه کودکان

نکاتی بیشتر درباره نحوه تشویق و تنبیه کودکان

دوستان عزیز سایت آگاه باشیم در این مطلب قصد داریم به بررسی دقیق تر تشویق و تنبیه کودکان بپردازیم. در ابتدا باید به این نکته اشاره نمود که در رسانه های عمومی از تشویق و تنبیه به شیوه ی درستی استفاده نمی شود و به گونه ای که گاهی اوقات پزشک ها و آموزگارانی که پدر و مادر برای کمک گرفتن در زمینه های تربیتی فرزندان خود انتخاب می کنند، هم نمی توانند به درستی از تشویق و تنبیه استفاده نمایند. به همین خاطر ابتدا خودتان باید به درستی معنی تشویق و تنبیه را یاد بگیرید و سپس مطمئن شوید افرادی که در اطراف شما هستند نیز می دانند تشویق و تنبیه در واقع چیست.

شما با این کار جلوی بسیاری از بد فهمی و یا سوء تفاهم هایی که ممکن است پیش بیاید را خواهید گرفت. می دانیم تنبیه پس رخدادی می باشد که می تواند بد رفتاری را در یک کودک کاهش دهد و هم چنین تشویق نیز پس رخدادی است که باعث بیشتر شدن یک نوع رفتاری در فرد می گردد. در واقع باید به این نکته توجه کرد که با توجه به شرایط پیش رخدادها، پس رخدادهای متفاوتی ممکن است اتفاق بیفتد و نمی توان بر اساس این که پدر و مادر دوست دارند چه نوع پس رخدادی اتفاق بیفتد، پس رخدادی که به طور واقعی رخ می دهد را پیش بینی کرد.

پادکست انواع روش های تشویق و تنبیه کودکان

روش های مثبت و منفی تشویق و تنبیه

به دو روش می توان تشویق و یا تنبیه را مدیریت نمود: به روشی مثبت و یا به روشی منفی

به وسیله ی این روش، چهار پس رخداد خواهیم داشت که والدین می توانند هر کدام از آن ها را انتخاب نمایند: تنبیه مثبت، تنبیه منفی، تشویق مثبت و تشویق منفی! جالب است بدانید مثبت و منفی در حوزه ی تحلیل کاربردی همان معنای خوب یا بد، مناسب یا نامناسب را ندارد بلکه مثبت به معنای اضافه شده و منفی به معنای کاسته شده می باشد.

زمانی که شما تشویق و یا تنبیه مثبت را انتخاب کنید می توانید به شرایط یا رفتار مورد نظر، چیزی اضافه نمایید و در مقابل اگر تنبیه یا تشویق منفی را انتخاب کنید می توانید از شرایط یا رفتار مورد نظر، چیزی کم کنید. لذا می توانیم چهار نوع پس رخداد را به شکل زیر تعریف نماییم:

تنبیه مثبت: در واقع این نوع تنبیه، به وسیله ی اضافه نمودن چیزی به یک موقعیت خاص از احتمال یک رفتار کم می کند. (روش تربیتی: دعوا کردن)

تنبیه منفی: در این نوع تنبیه، به وسیله ی حذف کردن چیزی از یک موقعیت خاص، از احتمال یک رفتار خاص کم می کند. (روش تربیتی: محروم کردن کودک از کاری یا از چیزی)

تشویق مثبت: در این نوع تشویق، به وسیله ی اضافه نمودن چیزی به یک موقعیت خاص، به احتمال آن نوع رفتار اضافه می شود. (روش تربیتی معمولی: تحسین کردن، هدیه و یا ستاره دادن، دادن اختیار تمام برای یک مدت محدود)

تشویق منفی: در این نوع تشویق هم، به وسیله ی حذف کردن چیزی از یک موقعیت خاص، از احتمال آن نوع رفتار کم می شود. (روش تربیتی معمولی: شکایت و یا غرغر کردن)

در واقع به احتمال زیاد تشویق منفی و یا تنبیه مثبت جزو پس رخداد هایی می باشند که اشتباه گرفته می شوند و دلیل آن هم این است که خوشایند نیستند. اگر بتوانید تعریف این دو را به دقت مطالعه نمایید خواهید فهمید که این دو کاملا با یکدیگر در تضاد می باشند، تشویق منفی یک نوع رفتار را به وسیله ی حذف کردن چیزی بیشتر می کند، اما تنبیه مثبت رفتار را به وسیله ی اضافه کردن چیزی، کمتر می کند. پس این دو پس رخداد تفاوت های زیادی با یکدیگر دارند.

روش های تشویق و تنبیه کودکان

چگونه می توان کودک خود را تشویق نمود؟

در واقع تشویق می تواند گاهی به صورت زبانی به وسیله ی گفتن جملاتی با تاثیر مثبت و محبت آمیز باشد که باعث می شود کودک آرام شده و مطمئن شود که در مسیری که پیش گرفته است می تواند موثر باشد و گاهی می تواند به صورت عملی با کارهایی مثل بوسیدن کودک، بغل کردن او و یا دادن هدیه هر چند کوچک باشد تا به خاطر کار یا رفتاری که داشته است تحسین گردد.

لازم است به این نکته توجه داشته باشید که شما باید بدانید کودکی که دارید تشویق می کنید در چه رده سنی می باشد و متناسب با درکی که به اقتضای سنش دارد باید او را تشویق نمایید. برای مثال، اگر کودکی ۳ یا ۴ ساله را بخواهید تشویق کنید می توانید آبنبات یا شیرینی به او بدهید اما اگر نوجوانی ۱۴ ساله را بخواهید مورد تشویق خود قرار دهید می توانید او را به گردش، سینما و یا مکان هایی که دوست دارد ببرید.

تشویق می تواند تاثیرات به سزایی روی کودک بگذارد از جمله: رفع حس خستگی و نا امیدی، ایجاد حس امید جهت رسیدن به خواسته ها، تصحیح کردن بسیاری از رفتارهای منفی اخلاقی توسط کودک و نکاتی منفی که در رفتارش می بیند و رفع ناسازگاری و بد خلقی هایی که داشته است، دنبال کردن مسیر خواسته هایش به صورت جدی و عدم دوگانگی در هنگام انجام کارها و رفتارها داشته باشد. لذا همواره به کودک خود بفهمانید که به چه دلیل او را تشویق می کنید تا بتواند در آن مسیر بیشتر از قبل پیشرفت نماید و هم چنین سعی کنید در تشویق خود اغراق نکنید.

چگونه می توان کودک خود را تنبیه کرد؟

یکی از بهترین و موثرترین روش های تنبیه کودک، تنبیه عاطفی می باشد. شما باید کودک خود را با جملاتی از قبیل دوست دارم و یا دوست ندارم آشنا نمایید و به او بگویید هر کدام از این جملات در هر موقعیت چه نتایجی در بر دارد. شما باید با چهره ای سرشار از نارضایتی به کودک خود بفهمانید که کار بدی مرتکب شده است و یا این که به وسیله مربی و آموزگارانی که دارد روش های مناسب برای طی کردن این مسیر را بیابید. به یاد داشته باشید کودک همواره باید مورد لطف و مهر و محبت پدر و مادر خود باشد تا در زمان نصیحت، با رویی باز از سخنان والدین خود استقبال کند.

ممکن است در برخی موارد، نتوانید به وسیله ی نصیحت رفتار کودک خود را درست نمایید در این صورت می توانید متناسب با نوع کار کودک خود از تنبیه هایی مثل تنبیه بدنی استفاده کنید. این تنبیه که گاهی توسط مربی نیز انجام می شود می توانید ضربه ای به باسن و پشت دست کودک باشد. هم چنین تا حدودی برای رفتار های بدتر می توان تنبیهی با شدت تقریبا بیشتری اعمال نمود.

100%
نظرسنجی
  • لطفا به مطلب بالا امتیاز دهید بدهید

نظرات خود را برای ما ارسال کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.