آشنایی با تغییرات و اوج گرفتن میل جنسی در دوره نوجوانی

چگونگی برخورد با تغییرات رفتاری و جنسی فرزندان در دوره نوجوانی

وقتی فرزند ما از دوره ی کودکی وارد دوره نوجوانی می شود، باید بدانیم که دیگر آن نوع برخوردی که پیش از این با او داشتیم جواب نخواهد داد. برای مثال نمی توانیم به او دستور بدهیم که باید فلان مدل لباس یا کفش را بپوشی یا موهایت را این مدلی کوتاه کنی. آن ها با ورود به دوره نوجوانی دوست دارند چیزهای جدید را خودشان تجربه کنند و حرف های پدر و مادر نیز تنها تاثیر عکس خواهد گذاشت و حتی ممکن است نسبت به تصمیم پدر و مادر خود لج کنند و آن کار را طوری انجام بدهند که چندین برابر با دلخواه پدر و مادر فاصله داشته است.

پادکست آشنایی با تغییرات و اوج گرفتن میل جنسی در دوره نوجوانی

پس بهتر است در دوره نوجوانی به آن ها این حق انتخاب را بدهیم که لباس، مدل مو یا سایر اشیای تزئینی را که در هم سن و سال هایشان می بینند خودشان انتخاب کنند. البته والدین در صورت دوستی با فرزند خود می توانند به آن ها نقطه نظرات خود را بیان کنند. مثلا در صورت نارضایتی از لباسی که فرزندشان انتخاب کرده به او اعلام کنند که این لباس زیباست، اما فکر می کنم که مناسب جایی که قصد داری آن را بپوشی نباشد. یا سایر رفتار های دوستانه از این دست که در صورتی که از کودکی با فرزند خویش دوست شده باشیم، او نیز به نصیحت های ما گوش می کند و تا حد امکان سعی در اجرای آن ها می کند.

تغییرات بدنی دوره نوجوانی شروعی بر علاقه به مسائل جنسی

گفتیم که یکی از مهم ترین مسائل دوره نوجوانی و تغییرات آن نسبت به کودکی، مسائل جنسی می باشد. به تدریج و با به وجود آمدن تغییرات در اندام های فرزندان ما علاقه ی آن ها به سمت و سوی مسائل جنسی نیز جلب می شود. این مسئله احتمالا با رفتار سوء والدین مواجه خواهد شد، اما بایستی بدانید که چنین چیزی در همه ی بچه ها و حتی در خودتان در زمانی که در این سن و سال بوده اید به وقوع پیوسته بود و نمی توانید آن را به سادگی نادیده بگیرید.

در اوایل دوره نوجوانی به طور معمول علاقه مندی به فعالیت های جنسی افزایش پیدا می کند. در این زمان باید والدین با فرزند خویش به صورت دوستانه و خردمندانه صحبت کنند و حقایق موجود در این مرحله از زندگی و باید و نبایدها را برای وی بیان کنند تا مبادا فرزند آن ها به نوعی به خویش آسیب وارد کند. نصیحت، بحث و گفت و گویی که در این موارد با بچه ها صورت می پذیرد بایستی به صورت دو طرفه باشد و این طور نباشد که فقط والدین حرف بزنند و بچه ها گوشش کنند. مثلا پدر و مادر باید سعی کنند از فرزند دختر یا پسر خود سوال هایی بپرسند و بدین ترتیب متوجه شوند که فرزند آن ها تا چه میزان نسبت به مسائل جنسی آگاهی دارند.

حتما بخوانید : ناگفته های جنسی کودکان

از طرف دیگر بچه ها هم وقتی ببینند آن ها را در گفت و گو شرکت می دهید نوعی احساس احترام وجودشان را فرا می گیرد و پیش خود می گویند که شما به وی ارج نهاده اید، پس او نیز راحت تر با شما حرف می زند و صادق تر به گفت و گو خواهد پرداخت. همین صحبت و گفت و گوی دوطرفه باعث می شود که رابطه ی پدر و مادر با فرزندشان افزایش پیدا کند و بچه ها مسائل مهم را با والدین خویش بیان کنند و به اشتراک بگذارند. بدین ترتیب و با افزایش دوستی میان بچه ها و پدر و مادر، آن ها هر چه بزرگ تر می شوند به شما نزدیک تر شده و این همان چیزی است که هر پدر و مادری از فرزند خود انتظار دارد. این که در همه ی مسائل با او مشورت کند.

اوج گرفتن میل جنسی در دوره نوجوانی

اوج گرفتن میل جنسی در نیمه ی دوم دوره نوجوانی

میل جنسی در نوجوانان با ورود به دوره ی دوم که بین ۱۴ تا ۱۶ سالگی را شامل می شود، شدت می گیرد. در این دوره ارتباط های دوستانه با افراد رنگ می بازد چرا که ارتباطات شخصی شدت بیشتری گرفته اند. دوره نوجوانی کم کم جای خود را به جوانی می دهد و فرزندان ما وارد یک مسیر جدید می شوند که بهتر است زودتر از آنان خود را برای برخورد با این دوره آماده کنیم.

با ورود فرد به جوانی او خواهد توانست تا برای خود یک سری ارتباطات جدید را تعریف کند و هم چنین نسبت به روابط جنسی علاقه نشان دهد. پدر و مادر باید توجه خود را بیش از هر دوره ی دیگری نسبت به فرزند خویش افزایش دهند و نسبت به کارهایی که او انجام می دهد هوشیار باشند. دلیل این توجه نیز آن است که بین ارتباط جنسی از نوجوانی تا جوانی فاصله بیفتد و به عبارتی دیگر فرزند شما زمانی به انجام این رابطه روی آورد که زمان درست آن فرا رسیده باشد.

بایستی با فعالیت های جوان خود و هم چنین مجموعه رفتارهای او آشنا شوید و هر چقدر که می توانید کتاب های مربوط به جوانان را بخوانید تا درباره ی آن ها اطلاعات به دست آورید. به یاد داشته باشید که مجموعه اطلاعات شما در مورد رابطه ی جنسی در جوانان و هم چنین مصرف مواد مخدر در آن ها باید بیش از هر نوع اطلاعات دیگری باشد. یقینا فرزند شما در دوره نوجوانی تغییرات زیادی را در خودش مشاهده کرده است و انتظار دارد که دیگران این تغییرات صورت گرفته در او را نشانه ی بزرگی بدانند.

آمادگی برای بزرگسالی و نقش والدین

همان گونه که بلوغ هورمونی و فیزیکی در دوره نوجوانی با بلوغ عاطفی ترکیب می شود، هوش آن ها نیز تحت تاثیر عواملی قرار می گیرد که در طول روز مرتکب می شوند. مثلا پسران هر چه بیشتر به سنین جوانی نزدیک می شوند، بیشتر به ابراز عشق تمایل پیدا می کنند و به تعریف و تمجید از فرد مقابل خود می پردازند. قلب و ذهن پسران به طور کامل برای پذیرفتن و قبول کردن مسئولیت های بزرگ در دوران بزرگسالی آماده می شود.

هرچه جلوتر می رود خود را با تصمیم گیری هایی رو به رو می بیند که می تواند سرنوشت او را به طور کامل تحت تاثیر قرار دهد. در این دوره نوجوانان برای آن که شخصیت و هویت اصلی و حقیقی خویش را به دست آورند، کارهای مختلفی را انجام می دهند. هم چنین هورمون های آنان نیز مدام ترشح می شود و این باعث تغییر در رفتارهای آن ها با افراد مختلف می شود. مطمئنا پدر و مادر در این مرحله از رفتارهای فرزند خویش تعجب خواهند کرد و گاها شاید نگران او شوند.

البته نکته ی مثبت این تغییرات آن است که اکثر افراد به خوبی از این مرحله گذر می کنند و وارد مرحله ی جدید از زندگی خویش می شوند. آن ها به تدریج خود را با چالش هایی رو به رو می بینند که برای پیروز شدن در آن ها باید توانایی های خویش را افزایش دهند. پس تلاش می کنند که اطلاعات خود را در مورد هر مسئله ای که به کمکشان بیاید افزایش دهند. آنان کنجکاو می شوند تا در مورد مسائل مختلف اطلاعاتی را به دست آورند.

مثلا با توجه به افزایش میل جنسی در آنان، سعی می کنند تا در مورد جنس مخالف و نحوه ی صحبت با او آشنا شوند. در این گونه مواقع پدر و مادری که با فرزند خویش دوست و صادق بوده باشند به یک همدم برای فرزند خویش تبدیل خواهند شد و فرزند آن ها در مسائل مختلف با پدر و مادرش مشورت می کند و نظر آن ها را در مورد هر مسئله ای می خواهد. این گونه است که والدین می توانند نسبت به اعمال فرزند خویش نظارتی کامل داشته باشند، بدون آن که نیاز باشد با سرک کشیدن به زندگی نوجوان خود، اعتماد او نسبت به خود را محک بزنند و در این راه فرزند آن ها نیز متوجه بی اعتمادی والدینش به خود شده و کارهایش را با محافظت بیشتری انجام دهد.

نقش تربیت فرزند بر روی رفتار آن ها

نقش تربیت فرزند بر روی رفتار آن ها

قبل از دوره نوجوانی و به خصوص در کودکی، تربیت فرزند نقشی بسیار مهمی در تعلیم خوب و بد انسان می گذارد. فردی که در کودکی به درستی تربیت شده باشد در سنین نوجوانی و جوانی نسبت به کارهایی که انجام می دهد آگاهی کاملی دارد و پیش از آن که به هرکاری دست بزند، ابتدا عواقب آن را در نظر می گیرد و سپس با پرسیدن و کسب تجربه از دیگران با یک دانش و آگاهی کامل به سراغ انجام آن کار می رود و یا از انجام آن دست می کشد.

در دوره نوجوانی پدر و مادر وظیفه ی بسیار سنگین تری در تشویق کردن بچه ها برای تقویت استقلال شان دارند. آن ها باید به فرزند خود بیاموزند که در زندگی هم شکست و هم پیروزی وجود دارد و قرار نیست که همیشه در زندگی به موفقیت دست یافت. بدین وسیله فرزند ایشان خواهد آموخت که در صورت شکست در زندگی ناامید نشود و برعکس با حفظ انگیزه و روحیه ی خویش و حتی تقویت آن دوباره و این بار با قدرتی بیشتر به سوی انجام کار بیاید. شکست و پیروزی باعث شکل گیری هویت فرزندان ما می شود و آن ها را برای زندگی در جامعه آماده می کند.

پدر و مادر بایستی به فرزندان خویش کمک کنند تا استعدادهای ذاتی خود را کشف کنند و با استفاده از این استعدادها برای خود کسب و کاری بیافرینند. این که استعداد در کودکی شناسایی شود می تواند فرزند ما را با روحیه ای بسیار بیشتر به جامعه وارد کند، چرا که او می داند بایستی چه کاری را انجام دهد و دیگر عمرش برای یافتن آن چیزی که در آن بهترین است و حرکت به سوی آن تلف نمی شود.

توانایی مستقل اندیشیدن نیز از جمله کارهایی است که والدین باید در مسیر تربیت فرزند به کودکان خود آموزش دهند. بدین ترتیب پدر و مادر به فرزند خود یاد می دهند که دیگر مثل دوره ی کودکی قرار نیست مدام در کنارشان باشند، قرار نیست روی اعمالشان نظارت داشته باشند تا در صورت اشتباه کردن به آن ها تذکر دهند و مواردی از این دست که در نهایت با آن ها رو به رو خواهند شد، پس چه بهتر که با یک آمادگی کامل و کوله باری از تجربه و نصیحت به سمت این موقعیت ها حرکت کنند و موفقیت را برای خود با کارهای مثبتی که در طول روز انجام می دهند، بخرند.

100%
نظرسنجی
  • لطفا به مطلب بالا امتیاز دهید بدهید

نظرات خود را برای ما ارسال کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.