خشم کودکان و راه های کنترل آن

خلاصه نوشته: کنترل خشم در کودکان نیز مانند بزرگسالان امری طبیعی است. کودکان از لحاظ احساسی بسیار حساس تر هستند و خشم نیز یک نوع احساس است. مرحله اول کنترل کردن خشم در کودکان این است که آن را شناسایی کنید و متوجه شوید که دلیل عصبانی بودن کودکان چه می تواند باشد؟ و به دنبال یافتن راه حلی برای آن عامل باشید. می توان در مورد چیزی که کودک به خاطر آن عصبانی است با او صحبت کرد و یا او را به یک مشاور کودکان برد.

عصبانیت در کودکان

ما باید بتوانیم به کودکان خود آموزش دهیم که چگونه خشم خود را مهار کنند و با آن کنار بیایند. چرا که آنها وقتی خشمگین می شوند راهی به جز این نمی بینند که عصبانی شوند و عمل پرخاشگرانه از خود بروز دهند! چون خشم یک احساس درونی است که باید آن را کنترل کرد. فراموش نکنید که شما خود الگویی برای کودکان هستید، اگر شما خشم خود را جلوی چشم آنها بروز دهید، این برداشت را می کنند که باید هنگام خشمگین بودن عصبانی شوند. زمانی که کودکان خشمگین هستند نمی توانند درک درستی از محیط خود داشته باشند، پس وظیفه والدین این است که به کودک در درست درک کردن محیط پیرامون شان کمک کنند. به هر حال اگر کودکان نتوانند این خشم را در خود کنترل کنند و والدین نسبت به این موضوع بی اهمیت باشند خطراتی در آینده مثل افت تحصیلی و طرد شدن از طرف افراد جامعه به همراه خواهد داشت. به طور کلی کودکان دنیایی متفاوت تر از دنیای ما آدم بزرگ ها دارند و نباید در مواقعی که احساسات بد خود را بروز می دهند، آن ها را با خودمان مقایسه کنیم، چراکه تحمل آن ها نسبت به یک سری مسائل کمتر است و رفتار با کودکان نیازمند قواعد و قوانین خاصی می باشد.

کودک خشمگین خود را دریابید

کودکان هم مانند بزرگسالان، خشمگین می شوند و ممکن است از چیزی ناراحت یا عصبی شوند. در این مواقع والدین باید از روش هایی برای آرام کردن کودک یا مهار کردن خشم او استفاده کنند، به این دلیل که ممکن است خشم کودکان به عصبانیت تبدیل شود و رفتارهای نامناسبی از خود نشان دهد. فراموش نکنید که خشم نوعی احساس است اما عصبانیت، یک رفتار است. در نتیجه نباید اجازه دهید که خشم کودک به عصبانیت تبدیل شود.

دوستان عزیز سایت آگاه باشیم در این مقاله قصد داریم خشم کودکان و راه های مقابله با آن را مورد بررسی قرار دهیم. لطفا با ما همراه باشید.

پادکست خشم کودکان و راه های کنترل آن

ریشه یابی علت عصبانیت

ابتدا تلاش کنید که دلیل خشم کودک را به دست آورید و متوجه شوید چه چیزی او را خشمگین کرده است. امکان دارد کودک گرسنه باشد و یا هر چیزی او را ناراحت کرده باشد. پس در اولین مرحله نیازهای عادی کودک مانند گرسنگی، تشنگی یا خستگی کودک را بررسی کرده و آن ها را برطرف نمایید.

هیچ گاه به کودک نگویید «آهان … تو الان گرسنه ای پس برا همینه که عصبانی هستی» زیرا با همین کلام و رفتار کودک شما بیشتر عصبانی خواهد شد. می توانید به او بگویید «بیا اینجا و این میوه رو بخور، بعد بهم بگو چی شده» گاهی رفتار والدین و بزرگترها علت عصبانیت و خشم کودکان است، گاهی نیز به خاطر رقابت با هم سن و سالان خود عصبانی می شوند. بعضی اوقات هم کودکان به دلیل بی تجربگی ناراحت می شوند، زیرا می خواهند کاری را انجام دهند اما مراحل آن را بلد نیستند، مستقیم به مرحله ی آخر می روند و نتیجه ای نمی گیرند. وظیفه ی بزرگترها این است که به جای نصیحت کردن و حرف  زدن، به کودک خود کمک کنند و در هر مرحله او را تشویق کنند تا به نتیجه ی دلخواه برسد.

صحبت کردن با کودک

در مورد موضوعی که کودک به خاطر آن خشمگین شده است، با کودک صحبت کنید و احساسات او را جدی بگیرید تا بتواند با شما درد و دل کند و احساسات خود را بیان کند. دقت داشته باشید که هرگز نباید احساسات کودک را مورد تمسخر قرار دهید.

مثلا ممکن است بگوید که دایی را دوست ندارد یا دایی از او بدش می آید. یا بگوید که کفشش درد می کند. در این مواقع سریعا نباید بگویید «کفش که درد نمی گیرد» چون ممکن است کودکتان دیگر احساساتش را با شما در میان گذارد و خشمگین تر شود.

اقدامات پدر و مادر برای برطرف کردن عصبانیت کودک

بهترین کار این است که هر موقع احساس کردید بابت چیزی کودک عصبانی است، او را هدایت و راهنمایی کنید. مثلا اگر کودک تان موفق نمی شود یک مستطیل صاف بکشد، با استفاده از یک خط کش به او کمک کنید تا بتواند مستطیلی صاف در دفترش بکشد. وقتی کودک کمک و همکاری شما را می بیند، احساس امنیت و دلگرمی می کند. همین موضوع باعث می شود با کمک پدر و مادر خود، مهارت های جدیدی کسب کند و  خشم خودش را کنترل نماید. البته دقت داشته باشید که نباید تمام مراحل را شما انجام دهید. بلکه تنها در قسمت های سخت ماجرا به کمک کودک بروید و اجازه دهید که خودش به انتها و نتیجه کارش برسد.

اگر احساس کردید کودک تان به خاطر رفتار معلم یا یک بزرگتر خشمگین و عصبانی شده، سعی کنید بدون حضور کودک با آن شخص حرف بزنید و علت کار را جویا شوید.

تحت هیچ شرایطی نباید اجازه دهید کسی حقوق کودک تان را پایمال کند

باید طوری برنامه ریزی کنید که با حقوق کودک تان آشنا شوند و هر دفعه، کودک نیازی به والدین خود نداشته باشد چون نیاز به استقلال دارد و نباید همیشه به پدر و مادرش رجوع کند.

به کودک تان یاد بدهید که درخواست هایش را در مقابل بزرگترها، با ادب و محترمانه بیان کند. این کار نیاز به تمرین زیادی دارد و آموزش سختی است. مثلا اگر به فروشگاه رفتید، به کودک تان اجازه بدهید خریدهایش را خودش انجام دهد اما با نظارت شما؛ یا این که پول تاکسی را به کودک تان بدهید تا آن را پرداخت کند. با این روش کودک اعتماد به نفس بیشتری کسب خواهد کرد و نحوه ی برخورد با بزرگترها را به خوبی خواهد آموخت.

خشم کودکان و راه های کنترل آن

خاموش کردن آتش خشم

هنگامی که کودک خشمگین است، به او کمک کنید تا به آرامش دست یابد یا احساسش را تخلیه کند. مثلا:

  • یک کاغذ باطله به کودک تان بدهید تا با مچاله کردن یا خط خطی کردن آن، آتش خشم درونش را خاموش کند.

  • یک بالش به او بدهید تا به آن مشت بزند و آرام تر شود.

  • به محیطی خلوت و آرام بروید و به کودک تان اجازه دهید تا هرچه قدر می خواهد داد و فریاد بزند تا زمانی که خودش خسته شود.

اگر کودک با چنین روش هایی خشم خود را تخلیه نکند، آن را درون خودش می ریزد و احساس عصبانیت به او دست خواهد داد، حتی ممکن است از او رفتارهایی مانند دعوا، فحش دادن، پرتاب کردن وسایل یا … دیده شود.

خاطرات خود را برای کودک تعریف کنید

اگر هیچ کدام از این راه ها جواب نداد، سعی کنید آرامش کودک را به او باز گردانید. می توانید یک داستان خیالی یا خاطره ای از کودکی خودتان برای او تعریف کنید و بگویید هنگامی که خشمگین می شدید چه واکنشی از خودتان نشان می دادید. با این روش حواس کودک به جای دیگری پرت خواهد شد و از مقدار خشم او کاسته می شود، در نهایت داستانی آموزنده هم از شما شنیده است.

راه مقابله با خشم، به دست آوردن آرامش برای کودک است. حتی می توانید با خریدن غذای مورد علاقه اش، آرامش را به او بازگردانید. خشم کودک چیزی نیست که مهار نشود. اما باید بسیار دقت کنید که به یک عصبانیت و رفتاری پرخاشگرانه تبدیل نشود. چرا که تاثیرات بدی در آینده ی کودک و ذهن او خواهد گذاشت، و روز به روز کنترل خشم برایش سخت تر خواهد شد. در نهایت باید تلاش کنید که با امتحان تمام روش های ممکن، به کودک تان اهمیت بدهید و او را در باز پس گرفتن آرامش یاری کنید.

نظرات خود را برای ما ارسال کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.