روماتیسم مفصلی چیست ؟

روماتیسم مفصلی و علائم و نشانه های آن

روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید، رایج ترین نوع آرتروز خود ایمنی است که به دلیل مختل شدن دستگاه ایمنی بدن بروز کرده و مفاصل کوچکی مانند مچ دست و مفاصل انگشتان را درگیر می کند. از نظر طب، روماتیسم مفصلی نوعی بیماری التهابی است که بر مفاصل همه بدن تاثیر می گذارد. از جمله زانو که بسیار شایع است و روماتیسم آن موجب می شود مفصل زانو حساس، دردناک و خشک شود. علایمی مثل گرمی و تورم هم به چشم می خورد.

بسیاری از ارگان های بدن انسان ممکن است در اثر ابتلا به روماتیسم مفصلی دچار ضعف و مشکل و حتی صدمه شوند. ۹۰ درصد افرادی که آرتریت روماتوئید دارند در روند درگیری با بیماری، مفاصل پا یا مچ پایشان دچار مشکل می شود. علائم این بیماری معمولاً در ناحیه جلو پا و انگشتان به چشم خورده و سپس در پشت پا و سپس مچ پا هم ظاهر می شود.

پادکست روماتیسم مفصلی

بیماری های دیگری نیز ممکن است نشانه هایی مشابه با روماتیسم مفصلی در پای بیمار به وجود آورند. مانند نقرس، اسپوندیلیت و انکیلوزان. احتمالاً زمینه ژنتیکی در شکل گیری این بیماری دخیل است، اما برخی عوامل محیطی مانند ضربه یا عفونت ممکن است موجب آغاز روماتیسم مفصلی یا تشدید آن شود. این بیماری نوعی از خودایمنی است یعنی سیستم دفاع ایمنی به جای مقابله با عوامل بیرونی و مخرب، به بدن فرد هجوم می آورد. سیستم ایمنی در این بیماری بیشتر به سمت مفاصل حمله کرده و به تدریج باعث تحلیل رفتن، ضعف یا آسیب دیدن آن می شود.

نشانه های روماتیسم مفصلی

آرتریت روماتوئید یا همان روماتیسم مفصلی نوعی بیماری مزمن است که موجب بروز مشکلاتی از قبیل درد، گرفتگی، تورم و محدودیت در عملکرد بسیاری از مفاصل بدن می شود، شیوع بیماری در مفاصل کوچک دست و پاها بیشتر است. در برخی موارد، التهاب این بیماری می تواند اندام هایی از جمله چشم و ریه ها اثر بگذارد.

در آرتریت روماتوئید، گرفتگی در صبح، شدیدتر از مواقع دیگر است. این گرفتگی می تواند ۱ تا ۲ ساعت یا حتی تمام روز، باقی بماند و فرد را کلافه کند. تعداد کمی از بیماری های روماتیسم مفصلی، چنین مشکلی ایجاد می کنند. مثلاً استئوآرتریت معمولاً گرفتگی های طولانی در صبج ایجاد نمی کند. بنابراین این موضوع ممکن است نشان دهنده آرتریت روماتوئید باشد.

از جمله نشانه های دیگر روماتیسم مفصلی می توان به از دست دادن انرژی، تب خفیف، اشتهای کم و … اشاره کرد. همچنین توده های محکمی به نام ندول های روماتوئید که معمولاً زیر آرنج و کف دست به وجود می آیند؛ می تواند یک نشانه دیگر برای این بیماری تلقی شود.

دلایل ابتلا به رماتیسم مفصلی

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به رماتیسم مفصلی زانو را افزایش دهند عبارت اند از:

جنسیت و سن

شیوع روماتیسم مفصلی در زنان نسبت مردان بیشتر است، در هر سن و سالی ممکن است این مشکل ظاهر شود اما اغلب افراد ۴۰ تا ۶۰ سال دچار آن هستند.

سابقه فامیلی

اگر یکی از اعضای خانواده شما به این بیماری مبتلا باشد، خطر ابتلای شما به این بیماری بیشتر از افراد دیگر است.

دخانیات

سیگار کشیدن نه تنها خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش داده بلکه احتمالاً رابطه مستقیمی با شدیدتر شدن آن دارد. افرادی که زمینه ارثی و ژنتیکی هم دارند، باید بسیار مراقب باشند و از دخانیات استفاده نکنند.

مشکلات وزن

به نظر می رسد افرادی که مشکلات اضافه وزن دارند، بیشتر درخطر ابتلا به آرتریت روماتوئید هستند.

روماتیسم مفصلی

عوارض روماتیسم مفصلی چیست ؟

افرادی که آرتریت روماتوئید دارند باید جوانب احتیاط را رعایت کنند؛ چرا که ممکن است به هریک از بیماری های زیر نیز دچار شوند. در واقع روماتیسم مفصلی باعث افزایش احتمال ابتلا به این موارد خواهد شد:

پوکی استخوان: آرتریت روماتوئید و برخی از داروهای درمانی برای این بیماری، می توانند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهند.

ندول های روماتوئید: توده های بافتی هستند که بیشتر در اطراف مناطق تحت فشار مانند آرنج ظاهر می شوند.

خشکی دهان و چشم ها: خطر دچار شدن به سندرم شوگرن برای افراد روماتیسمی بیشتر است. این سندرم باعث می شود میزان رطوبت در دهان و چشم ها کم شود.

عفونت: همان طور که گفتیم این یک بیماری خود ایمنی است پس دستگاه ایمنی بدن را تضعیف می کند. حتی داروهای آن سیستم ایمنی را تضعیف می کنند، بنابراین احتمال ایجاد عفونت و گسترش آن در این بیماران بیشتر است.

ترکیب غیرعادی بدن: حتی در افرادی با شاخص جرم بدنی مناسب، نسبت چربی بدن در افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی بالاتر از حد طبیعی است.

سندرم تونل کارپال: وقتی آرتریت روماتوئید مچ دست را تحت تاثیر قرار دهد، التهاب آن قادر است عصب اصلی مرتبط با دست و انگشتان را تحت فشار قرار دهد و مشکلاتی را ایجاد کند.

مشکلات قلبی: آرتریت روماتوئید می تواند خطر سفت و مسدود شدن رگ ها را افزایش دهد و همچنین التهاب کیسه دربرگیرنده ی قلب را به وجود آورد.

مشکلات ریه: افرادی که دچار روماتیسم مفصلی هستند، در خطر درگیر شدن با التهاب ریه و ایجاد بافت زخم مانند قرار دارند. در نهایت ممکن است در آن ها تنگی نفس نیز به وجود آید.

چگونگی تشخیص بیماری روماتیسم مفصلی

تشخیص روماتیسم مفصلی بررسی و معاینات فیزیکی و نشانه های مشاهده شده در فرد به مواردی مانند گرما، ورم و درد مفاصل وابسته است. برخی از انواع آزمایش های خون نیز می توانند اطلاعات مفیدی برای تشخیص در اختیار پزشک قرار دهند. تعدادی تست آزمایشگاهی برای تشخیص آرتریت روماتوئید مورد استفاده قرار می گیرد که در ادامه به انواع شناخته شده آن اشاره شده است:

عامل روماتوئید: عامل اصلی این بیماری نوعی پادتن است که در خون اکثر افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی یافت می شود. زیاد بودن سطح این عامل در خون نشانی بر شدید بودن وضعیت بیماری در فرد است.

پادتن ضد پپتید: در این روش پادتن های ضد پپتید حلقوی سیترولینه (CCP) تشخیص داده می شوند.

اشعه ی ایکس: اشعه ی ایکس در مراحل ابتدایی این بیماری، موردی غیرعادی را نمایش نخواهد داد، اما همین عکس برداری های اولیه ممکن است برای تشخیص پیشرفت بیماری به کار آیند. معمولاً با هدف تعیین شدت آرتریت روماتوئید، از MRI و عکس برداری با اولتراسوند استفاده می شود. این بر عهده پزشک است که با سنجش و بررسی تمام شواهد و آزمایشات، نظری درباره وسعت بیماری ارائه کند.

دوستان عزیز سایت آگاه باشیم در مقاله های بعدی به راه های درمان روماتیسم مفصلی از دیدگاه طب سنتی و درمان های گیاهی آن اشاره خواهیم کرد.

نظرات خود را برای ما ارسال کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.