کودکانی که در برابر استرس مقاومت می کنند را چگونه تربیت کنیم ؟

خلاصه نوشته: استرس در کودکان یکی از مشکلاتی است که پدر و مادر هنگام تربیت کودک خود با آن مواجه می شوند. استرس می تواند علل مختلفی داشته باشد که باید هر چه سریعتر کشف و به دنبال راه های درمان آن گشت تا کودک بتواند از لحظات زندگی خود در کنار دیگر هم سن وسالان لذت ببرد.

مقاومت کودکان در برابر استرس

یکی از مشکلاتی که ممکن است هر کودکی با آن درگیر شود استرس و اضطراب می باشد. این استرس ممکن است در اثر قرار گیری در محیط جدید، وقایع ناگوار مانند بیماری، آغاز فعالیت های جدید و … باشد ومی تواند کودک را به شدت تحت تاثیر قرار داده و آزار دهد، از این رو باید هر چه سریع تر علل آن کشف شود و به درمان آن پرداخت تا کودک بتواند به زندگی طبیعی و شاد خود باز گردد.

علائم فیزیکی و رفتاری استرس در کودکان

خیلی از والدین از وجود استرس در کودک خود بی خبر هستند اما در صورتی که علائم و نشانه های زیر را در کودک خود مشاهده نمایند به معنی آن است که کودک استرس دارد و باید درمان شود.

  • سردرد
  • اختلال در خواب
  • کابوس های شبانه
  • دل درد های بی دلیل
  • تغییرات در عادات غذایی کودک و بی اشتهایی
  • وابستگی شدید به والدین
  • ناتوانی در استراحت کردن
  • پرخاشگری و لجبازی
  • علاقه نداشتن به شرکت در فعالیت های مدرسه یا وظایف خانوادگی

والدینی که چنین علائمی را در کودک دلبند خود مشاهده می کنند باید نگران استرس او باشند و برای کنترل این مشکل باید رفتارهای مناسبی با کودک داشته باشند. به عنوان مثال حرف زدن در مورد استرس با کودکان، گوش دادن به حرف های کودک، بروز احساسات خودتان در مورد استرس کودک، به کودک کمک کردن برای فکر کردن به کارهایش، محدود نمودن عوامل استرس زا، حامی و همراه کودک بودن، بزرگ نشان ندادن مشکل و صبر و حوصله تا طی شدن کامل پروسه درمان.

موضوع تربیت فرزند همیشه یک چالش مهم و اساسی برای والدین بوده است و در بیشتر مواقع پدر و مادرها با مشکلات زیادی در این مسیر روبه رو شده اند. در واقع موضوع تربیت فرزند خود به تنهایی یک چالش بزرگ برای والدین می باشد؛ اما زمانی که قصد تربیت کودکانی که در برابر استرس مقاومت می کنند را داشته باشیم، اوضاع کمی پیچیده تر خواهد شد.

یکی از مهمترین اختلال هایی که در دوران کودکی در برخی از کودکان بروز می کند، استرس و اضطراب می باشد و در صورتی که به موقع و به درستی تشخیص داده شود، قابل درمان است و به راحتی می توان استرس و اضطراب کودک را کاهش داد یا از بین برد. در صورتی که استرس های کودکان به نوعی یک بیماری نباشد، خود را به صورت طبیعی نشان خواهد داد.

پادکست کودکانی که در برابر استرس مقاومت می کنند را چگونه تربیت کنیم ؟

شایع ترین اضطراب هایی که ممکن است زندگی کودکان را مختل کند، گوشه گیر بودن و خجالتی بودن می باشد. البته لازم به ذکر است که بروز استرس در کودکان قابل پیش بینی نخواهد بود و در همه سنین یکسان نیست. امروزه استرس های اجتماعی کودکان بیش تر به چشم می آید و باعث می شود کودک از دوستان، مهمانی ها، مجالس، مردم و اجتماع فراری باشد.

دوستان عزیز سایت آگاه باشیم قصد داریم این مقاله را با ذکر یک مثال آغاز کنیم؛ مثال بچه موش ها! پژوهشگران از بچه موش ها جهت درک این موضوع که چگونه ما انسان ها با استرس روبه رو می شویم، استفاده می کنند. یکی از این پژوهش ها تحت عنوان یک مقاله توسط دکتر لئو و همکارانش از دانشگاه مک گیل در مونترآل در سال ۱۹۹۷ میلادی چاپ شد. این مقاله نشان دهنده ی این موضوع بود که کارهایی مانند لیسیدن بچه موش ها توسط موش ماده، باعث می شود آن ها در مقابل استرس رفتارهای مناسبی از خود نشان دهند.

وظیفه اصلی والدین در برابر استرس کودکان

البته مسلم است که آزمایش بچه موش ها را نمی توان بر روی کودکان اجرا کرد، ولی در این زمینه، نتایج پژوهش ها یکسان است. در واقع کودکان همیشه تجربه هایی توام با استرس دارند و وظیفه اصلی والدین قرار دادن یک سپر در برابر استرس کودکانشان نیست، زیرا انجام این کار مفید نخواهد بود. در مقابل وظیفه اصلی والدین این است که تا حد امکان در مقابل استرس دهنده هایی که کودک توان مقابله با آن ها را ندارند، سپر قرار دهند. بهتر است درباره ی اتفاقاتی که باعث بروز استرس می شود، با فرزندان خود صحبت کنیم و نحوه ی مقابله کردن با استرس را به آن ها آموزش دهیم.

به خاطر داشته باشید که هدف از نگارش این مقاله این نیست که باید به صورت عمدی کودک خود را در موقعیت های استرس زا قرار دهید، زیرا استفاده از این روش سودی به دنبال نخواهد داشت. در مقابل انجام این کار باعث خدشه دار شدن رابطه کودک با پدر و مادر خود خواهد شد. در صورتی که کودکی ۱۰ یا ۱۱ ساله دارید و او قصد دارد به تنهایی به تفریح برود ولی از رفتن به آنجا می ترسد، بهترین فرصت است تا وی را تشویق به انجام این کار کنید.

بهتر است به نگرانی های کودک خود گوش دهید، اما به خاطر داشته باشید که نباید او را به دلیل داشتن این نگرانی ها تحقیر کنید، چون امکان دارد در صورتی که در آینده با موضوعات خطرناک تری روبه رو شود، دیگر شما را در جریان آن قرار ندهد.

در صورتی که فرزندتان گفت «من از رفتن به تفریح می ترسم» می توانید از جمله این جمله برای پاسخ دادن به او استفاده کنید: «یادما منم وقتی کوچیک بودم همچین احساسی داشتم، حالا چی باعث نگرانی تو شده؟» بسیاری از والدین که قصد دارند فرزندشان شجاع باشد، از جمله ی «مسخره است، این چیزی نیست که ازش بترسی» استفاده می کنند. این جمله به قدری منفی است که ممکن است باعث قطع ارتباط بین والدین و کودک شود و همچنین موجب می شود کودک دیگر با شما در این زمینه صحبت نکند.

به همین دلیل بهتر است راهی پیدا کنید تا به وسیله آن به کودک خود کمک کنید تا اضطراب خود را کاهش دهد. به عنوان مثال می توانید از دوستان کودک خود بپرسید که آیا کسی هم قصد رفتن به آن تفریح را دارد یا خیر! بدین صورت با یک تیر دو نشان زده اید، چون باعث می شوید این تجربه بین دو یا چند نفر تقسیم شود و به احتمال بسیار زیاد در تجربه ی بعدی کودک شما چه دوستش بیاید و چه تنها باشد، به آن تفریح خواهد رفت.

مقاومت کودکان در برابر استرس

ایجاد فرصت برای کودکان توسط والدین

سوالی که در این رابطه مطرح می شود این است که والدین به چه نحوی می توانند فرصت هایی برای موفق شدن کودکان به وجود بیاورند؟! راهکارهای بسیاری وجود دارد که با استفاده از آن ها می توان احتمال توانایی کودکان را برای موفق شدن در زندگی بالا برد. این راهکارها عبارتند از:

۱- به وجود آوردن محیطی گرم و دوستانه در منزل، به دور از هرگونه خشونت، استرس و کشمکش! به خاطر داشته باشید که والدین نباید در مورد موضوعاتی که باعث بروز استرس می شود با کودک خود صحبت کنند. به عنوان مثال، درگیری با همسر، مشکلات مالی، اقتصادی و … از این قبیل مسائل هستند. ممکن است پدر و مادرها نیاز به صحبت کردن داشته باشند، ولی به خاطر داشته باشید که این کودکان نیستند که باید بار روانی خود را روی دوش آن ها بگذارید.

۲- دوستی و رابطه صمیمانه میان کودک و والدین

این رابطه ی صمیمانه، محبت های فیزیکی را هم شامل می شود؛ اما بهتر از آن حالی است که در آن کودک بتواند با والدین خود صحبت کند. لازم به ذکر است که عکس این قضیه، یعنی این که والدین قادر باشند با کودک خود به راحتی صحبت کنند، تاثیرگذار نخواهد بود.

۳- انتظار داشتن والدین از فرزند خود برای دستیابی به موفقیت در فعالیت های مختلف مانند موفقیت در مدرسه و …

۴- حضور فیزیکی پدر و مادر در خانه و در موقعیت های اساسی، مثل بعد از مدرسه و زمان خواب شبانه، می تواند در موفقیت کودکان یک نقش کلیدی ایفا کند.

به خاطر داشته باشید که در ایجاد اختلال استرس در کودکان، عامل خانواده یک نقش تعیین کننده را ایفا می کند و می بایست این عامل را مورد توجه قرار داد. ممکن است به واسطه ی مشاهده و الگوسازی رفتارها، اضطراب از پدر و مادر به کودک انتقال یابد. به همین منظور بهتر است در نوع برخورد با کودک خود دقت لازم را به عمل آورید.

نظرات خود را برای ما ارسال کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.