نکاتی که باید والدین و مربی ها در مورد پرورش کودک بدانند

بهترین شیوه پرورش کودک توسط والدین و مربی ها

دوستان عزیز سایت آگاه باشیم در این مقاله قصد داریم به چند نکته ی مهم و کلیدی در چگونگی پرورش کودک اشاره کنیم که در امر تربیت فرزند از اهمیت زیادی برخوردار می باشند. لطفا در ادامه با ما همراه باشید.

پرورش کودک یعنی پیدا کردن توانایی ها و آماده کردن احتیاجات او. قبل از هر چیزی پدر و مادرها باید بدانند که احتیاجات کودک فقط لباس، خوراک و عشق و محبت نیست و همچنین شامل پرورش توانایی های او مثل خواندن و نوشتن و انباشتن حافظه آن ها از اطلاعات مختلف نمی باشد. کودک به توانایی تفکر، اندازه گیری کردن، مقایسه اراده و وجدان هم نیاز دارد و همین طور به پشتیبانی کردن، آزادی و اعتراض هم احتیاج دارد. کودک هم عقل دارد و هم قلب، به همین دلیل هم نوع گرایی می خواهد و هم روشندلی!

پادکست پرورش کودک

یک مربی خوب باید برای پرورش کودک همه توانایی های او را پیدا کرده و آن را بارور کند

توانایی ها با دو عامل نیاز و مقصود به وجود می آیند و شکوفا می شوند. کودک وقتی به چیزی نیاز دارد صدا می زند و انسان وقتی احتیاج دارد از وجود خویش بیرون می آید. کودک برای رسیدن به یک وسیله بازی و یک مقصد راه می رود و تلاش می کند و در این تلاش ها از توانایی های خود کمک می گیرد. نیازها و مشکلات هستند که انسان را بارور می کنند و به نبوغ می رسانند. همچنین این مقصد ها و خواسته ها هستند که انسان را جلو می برند و توانایی هایش را نمایان می کنند.

یک مربی خوب برای پرورش کودک باید او را در زمینه هایی بگذارد که نیازها را احساس کند و بارور شود، همچنین باید اهداف مختلف را به کودک نشان دهد تا کودک بتواند با تلاش به بهترین ها دست پیدا کند.

کسی که قصد دارد با شیوه ی خاصی از تربیت فرزند، کودک خود را به خواسته ها و به عقایدی پایبند سازد نباید به هیچ وجه از اهرم زور و تحمیل استفاده کند. بلکه با دادن جوایز و تشویق کردن کودک باعث شود که او خودش حرکت کند. کودک را نباید به روش قدیمی تربیت کرد، زیرا این سنت ها در زمان رشد، گرفتار ضد سنت ها می شوند و کنار می روند.

مذهب قدیمی را دو چیز تهدید می کند؛ یکی ضد سنت ها که در جامعه های باز و برخوردار از تضاد جای گرفته اند. و دیگری آزادی بلوغ و شخصیت پا گرفته در آن هنگام.

حتما بخوانید : ناگفته های جنسی کودکان

روش تربیت و پرورش کودک در هر جامعه ای تفاوت دارد

در اجتماع های بسته و قدیمی به راحتی می توان افراد را تربیت کرد، زیرا در این جامعه کودک دچار شک و تردید نمی شود و همه صحبت هایی که از خانواده اش می شنود، باعث می شود اعتقاداتش محکم شود. در جوامع پویا مسائل خود به خود حل می شوند، زیرا سنت ها پویا هستند. تفکر سازنده در جامعه ای که خلاف نیست، حتی اگر در وجود افراد، شیطان، عقل و غرایز، فعالیت داشته باشد، این اختلاف ها هیچ آشوبی ایجاد نمی کند، بلکه باعث حرکت افراد و کودکان می شود.

اما در جامعه هایی که اختلاف وجود دارد، مربی نباید برای پرورش کودک، او را در آغوش بگیرد و راه ببرد، نباید به جای او تصمیم بگیرد و تصمیماتش را به او تحمیل کند، مربی باید به کودک راه رفتن و تصمیم گرفتن را آموزش دهد.

مربی پرورش کودک

مربی برای پرورش کودک باید سه خصوصیت را در آن ها بارور کند

۱ – منش و آزادی

۲ – آزادگی و وارستگی

۳ – استدلال و تجزیه

وقتی کودک منش داشته باشد از کسی تقلید نمی کند، تحت تاثیر هر اعتقادی قرار نمی گیرد، در برابر هر موضوعی علت و در مقابل هر باوری سنگری جویا می شود. او نمی گذارد چیزی قلبش را اشغال کند و چیزی او را از خودش بگیرد.

آزادگی کودک را می سازد شما اگر روزی اشتباهی کردید دیگر نباید آن را تکرار کنید، و به هیچ وجه در برابر تربیت و پرورش کودک خود یکدندگی نکنید و باوری را بر باورهای دیگر ترجیح ندهید، مگر زمانی که دارای امتیاز باشد.

به طور خلاصه اسلام روش پرورش کودک را این گونه شرح داده است:

۱ – اندیشه و ارزیابی کردن

۲ – استدلال و استنتاج

۳ – تأمل و سنجش

این سه مورد با مربی سر و کار دارد:

– اخلاص و استقلال یافتن

– آموزش و طرز اندیشه و استدلال

– یادآوری و خاطر نشان کردن

سؤالی باقی می ماند که چگونه این سه ویژگی ها را می توانیم به کودک انتقال دهیم؟!

این ویژگی ها را می توان به وسیله چهار عامل به کودک نشان داد:

۱ – پیروی

۲ – ترتیب دادن مسابقه و سایر عوامل پرورش کودک

۳ – قصه و هنر

۴ – درایت

پرورش کودک

کودک از طریق غریزه خود از والدینش پیروی می کند

کودک از خانواده و معلم خود خصوصیات و رفتارها را یاد می گیرد را قبول کند مانند پدرش و مربی اش منش به خرج می دهد و مانند آن ها آزاد و مستقل می باشد. همان طور که پیروی، به کودک خیلی از سنت ها را آموزش می دهد، خیلی از شاخ و برگ ها را نیز می تواند به او بیاویزد و همان طور هم می تواند این ریشه ها و پایه ها را از بین ببرد.

پرورش کودک با تشویق به مسابقه دادن

مسابقه به این معنی است که کودک را به مسابقه دادن با رقیب هایش وادار کنیم. مسابقه می تواند این شخصیت را در او زنده نگه دارد و مربی هم می تواند با داستان هایی از قهرمان های بزرگ که در ذهن کودک می سازد و با رقابت هایی که در میان آن ها بالا می گیرد، به این مقصود برسد و منش تفکر را در او به وجود آورد.

ورود به ذهن کودک با تعریف کردن قصه ها و داستان های خوب

مربی می تواند به وسیله قصه ها به درون ذهن کودک وارد شود و شخصیت هایی را هم در ناخودآگاه کودک وارد کند. این قصه ها کودک را منظم کرده و ناخودآگاه او را به راه می اندازد.

مربی می تواند با استفاده از درایت، روش، نقشه و همکاری دیگران کودک را به منش و تفکر وادار کند. او می تواند در مقابل کودک بایستد و برای او احترام قائل شود و توانایی ها و بزرگی هایش را برایش توضیح دهد. البته نه به گونه ای که کودک به خودش مغرور شود. اگرچه این داده ها و توانایی ها افتخار نیست، اما بازگو کردن توانایی ها و بزرگی انسان می تواند کودک را راه ببرد، زیرا هر کسی به اندازه ای که برای خود ارزش سراغ دارد فعالیت را آغاز می کند.

نظرات خود را برای ما ارسال کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.